Ahmet güntan
ahlar ağacı

Hakir

İçimin canına okudum
Bu yüzden sadece ona

Yine de kalktım gezdim dünyada
Beyaz!
Güya bembeyaz şeylerden bahsedecektim
Lirik parmaklarıma dökülen mürekkeple canıma bulaşan ağu mesela
Madencilerin elindeki demirin ağrısı ya da
Tam ortasındayken bir ömrün
Bulaştı canıma dinmez bir masal
Bir kalmak acısı


Aslında bembeyaz şeylerden bahsedecektim
Bir güle kırmızı davranmanın hikayesinde kaldım
Toydum ve hakir
Dedim bileye bileye ettiğimiz bu heykel ne kadar da çirkin
Ne kadar da sakar şu ettiğimiz akıl
Şu dalgın merhamet
Şu yol yordam


Yine de kalktım yürüdüm dünyada
Leke bir kalbin kenarındaki yavaşlık
Soğuk bir yüze bulaşmış masal gibi
Yuvarlaktır dediler dünya
Yanlış ve uzundur anladım


Kalktım ben de yürüdüm bir sürü yanlış fotoğrafta
Zehir zehir çevirdiğim sayfanın kalbinden edindiğim leke mesela
Toydum ve hakir
Dedim dilerim sokak öldürsün sokağa seslenenleri
Sonra umur vurulunca bir kalbin ara sokağında
Sanki dünya iyileşmez anladım
Dünya ve doğu iyileşmez asla


Üç çizik attı kalbime doktor
Her sabah aç karnımla üç kere seni unutmalıyım sandım
Kalktım bıçak çektim dünyaya
Toydum ve korkunç hakir
Yine de kaldım
Kaldım ve sandım
İçimin canı yokmuş
Kapkara bir kelebeğe acilen kiralıkmış kalbim


Sonra sessizce alnından indim
Bıçak çektim dünyaya


Seyyidhan Kömürcü

Güneşli bir gün senin adın
sonradan acayip bir mavi
bir kıpırtısızlığın dumanı
bir gemisidir sesin yalnızlığın
fukara tonlarıyla söylediği
iftiharlar geç ulaşacaktır sana
idamlarla dolu kadınların inanmak istemeyen
ellerisin gibi
tutulmak istiyorsun parklara gelirken
yüzün sigaradan çıkmış
oturmuş koltuğa ve düşünüyor gibi gülüyor
aşkın bulunma halini gözetiyor acelece

üzerindeki korku memelerine benziyor
hayır demek isteyen bir gülümseme daha
suratını tokatlıyorken gri bir at
adını dinliyorum senin
dilencilere acımanın bir şeyliği vuruyor seni
ama bunun için çok genç ölmen gerekecek
üç kere seni sormaktı biryerlere yüzün
bir vapurun erkenden kalkmasıydı  umut
bana bir vapurmuşum gibi vurdular

o kitapları unutma, kelimelerini yırt at
sabahtan akşama kadar seni beklemenin
eskiyor elbiseleri
adını seyrediyorum birden
adın geçiyor önümüzden
bir tramvaydan düşüyor birazdan
ve ölüm gelip bizi unutacak kadar yalan
ve eve galip dönmüş bir askerin
sakatlığıyla evleneceksin sen

telefon numaran bende bir bekleyiş
yaratsın
o kitapları
sevgili izninle yaratsın
bana biraz borç ver ve beni unutma

Ayrıca neye yarar o hastalıklı yazlar
o hepinizi aldatmak bir takım elbiseden dolayı
seni özlerken yakalanmak öğretmenine
ve ben sahiden pardesü görünümlü bir Fırat
bir hikayeyi Azerbaycan halkına adıyorum sanki
ve demiştim diyeceksin pişman olacaksın
ben olmaktan
piç bir erkek çocuğunun
kalp malp çizmesiyle birlikte çocuk da oluşunu
kaldıramaz sekizinci sınıflar ve kaldıramazlar
bu piçliği, Allah bize inanmaz, bir cintonik
ve telefon eder biryerlere
hepimize konuşmak lazım, konuşmak ağlamanın bağırmasıdır bir nevi
ve ben de kelimelere ünlem satın alıyorum mağdenlerden
kim bilebilir hangi yangınların itfaiyesiyle
söndürmesi için üst katlarına çıkılan içimdeki telaşı
kandırmak bütün çileleri, gelip seni aldırmak
mutlulukları tura çıkarmak seninle
çünkü sen buralardan geçen yabancıların şaşkınlığı
kadar uzaklara bakışın

sen gider gelirsin, utanırsın bahçelerin üzümünden
ve ellerini yeşildir diye cevizlere verdik
ve sürdürmek bütün doksanlı yılları
sırf senin sarışın kızgınlığına
ve kolejli olmanın ütülü entelliğine verdik
özensizce arabesk ve kimseye yararı yok
bu sürdürülüşün, makasla kesilen üzgünlükler
unuttuğun unutmalar gelip seni öldürecek elimle
bir mavilik dönüp duracak bu aralar
talan edecek bu havalar bizi

hakikatlerin zayıflığı ve gerçeğin susması
hatta bana gerçekleri bağırma len adında bir yüzyılı
geride bırakmışlığımıza
içiyorum artık, iyi dersler size de
 adına burada sevmeler hazırlıyorum okul önüne doğru
herkesin yalnızlığına girecek  bu sevda
olsun Suriyeliler iyidir, berabere kalmışlardır bizimle
olsun : : bir suskunluk gelip oturmasaydı aramızda
anlatabilseydim sandalyeden düşen bir uçak olduğumu
dinlemek gibi bir balkonda, işitme kaybından ölmüşüm
buralarda öldüm ben, duymayışım sevgileri
bir zamansızlık otelinde kalmanın yalnızlığıyla
seni sevmek adını bilmediğim bir kuştur elbet
arabadan iniyor ve sana bakıyoruma bakıp
ben senin çorbana ateşler ısıtıyordum
seni sevmenin edepsizliği çöküyordu karanlığıma
kararlılığım bir evin yeşile boyanmak üzere
sen elele tutuşmak üzere
tabi tam olarak öyle şey etmemiştir yine de

sana olan hayatımın varoluşunun altıncı taksidi ödenmiştir artık

Züğürt ağadaki Şener şeni ben oynadım
şener şen yanımda yaşlandı
bardaklar, bu mahalle ve seni sevişim
kaldı kaldığıyla


seni yanımıza otururken görmek istiyoruz
çok düşünmeden çok yaralanmadan
tarih dolmadan yenilgilerle, açlıklarla
 Afrikalı geçinmeden elaleme karşı
sıradan bir gün olsun denizlere karşı
duvarlar ölürken inandıklarımıza karşı
kendine yenik düşen hayatların döşeğinde
hataya yer yoktura karşı
serbest kalması şarkılardan geçen İstanbulun
serbest kalsın Suriye ve meydanlarda
ve ağlamaktan yıpranan gözlere inat
o denli karmaşık bir aşka çiçek getirmek
kendi elleriyle afganistanın

bunu en iyi Afganistanlılar bilir
Allah gençler için bişeyler yapsın işallah
Allah düşünenler için sezen aksu şarkıları
bir baskına uğramışlıktan kalma korkularla
bulutlara bulutlara pencerelerden
havalar kin tutmuş,kar kapatmış yolları
kar kapatmış yolları, geçilmiyor aşktan
ama bir masabaşına, bir şarkıya, bir tenefüse
beş yüz yaşına gelmiş umutlara
hamile kalmışım ağlayan yok

 işgal altındadır benim sıradan şeylerim
sandalyelerde yokluk, odalar tabutlardan geçilmiyor
kilimler sessizlikle meşguller
bir sandalyeye oturmuş dinliyor kalbim
ipek kırlentleri,ve  kız masalları anlatıyor bana biralarım
şekeri çok yüksek, ricalar acemice bir evde
ama birdenbire bir ses

ve dünyayı bir depo benzin alıp yakıyoruz seni bilmek için
kar getir bana boğazımı vereyim tahtaya
altıyüz kişiye söz vereyim seni bulmaktan
güneş üzerimde dua etsin hiç
oysa biz sanki dans etmeye gelmişiz gibi on numara insanlar
seninse bu taraklarda bezinin olmayışını seviyoruz aslında
o sevgiyi sürdürürken yağsın biryerlere yağmurlar
everybody is happy but also cancer so much
hüznümüz alışsın yalnızken aldığımız jilete

eve götürmeyi öğreniyoruz bu yoklukta
bir kimse olarak, obur ve köhne
bize uzak olsun ses ve öfke

sokağa adım attığında başlatırlar adama
hayatı yaşamayı
mutlu olman gereken yerlerden birinde
bazen acı çeker gibi bazen televizyon felan
koltuğa oturmuyor gibi koltuğa oturman gereken
balkona çıkmışsın gibi düşmen gereken bazı yerler
filmler,kelimeler, hayatlar ve hayattalar
sezen aksu manzaralı bir ölümkalım meselesidir yaşadığın

düşmek attan ve vurulmak birdenbire
kaliteli adamlara has o kahveyi içerken
çünkü sigara içmek ölümünü özleyenlere ait değildir biraz da
kulağına fısıldarken teprenen depremleri
kimsesizlerin yaradanı heryerdedir yavrucum
izlersin tuğla gibi aşk, ayrılır gibi öpmeler
sevdaya tenezzül edip resim felan çektirmeler
çünkü birdenbire bir lisenin çıkış saatine
çok özel birini getirirler, ah o yürüme
caddeleri tırmanan yürümen senin, martılar ve deniz
yani durmadan, ve ah ki o karmaşa, bağrış çağrış
insanı hüzünlendirmeye yetmeyen soğuk havalar
ve özveri biriktirenler nevrotik olarak oralarda
sonuçta bir mayın olarak çıkılır  karşına
kimin öleceğini garanti edemez melekler
bu önemsiz rastlaşmada

hatırlamak istemeyen ama devamlı üzülenler
ara sokaklardaki kımıltılara anlamlar yükleyip
sanki karşılarına her an parklar çıkabilirmiş gibi
çıkabilenler
fena da olmayanlar, üstelik makyajsızlık ölümken
hepsi ama hepsi hayatta ve sokaktayken
en dindar halleriyle, gözleri afrikayken


ben hazırol vaktinde hep gülenlerdenim
dünyadan öğrendim bişeyleri gizlemeyi
milletin dünyasında sesi kısılan bir şiirmişiz artık
dağıtılan ama dağılmayan, kör ve korsan
biz yaşıyorsak bile hayatta değilizdir canım
anlıyor musun ey çok kapalı havalar
örneğin siz hayattaysanız bile yaşamıyor olabilirsiniz
dokunamıyor olabilirsiniz dumana ve halimize
birşeylere anlam yüklemenin heyecanına
ve sarılarak uyumanın valsine erişemeyebilirsiniz hayatta
bir yanlış anlama sonucunda hayatta kalabilir
mutlu hissetmeye yarayan otlar arasında
ama yaşamıyor olabilir miyiz  aslında
üstelik dağa çıkarken o dağlar bile, sular taşlar
yaşıyorlar ve biz de tık yok mesela
aşağılanmanın direncine büyümenin rahatlığına
alışabilir ve terkedebilir herkes diyelim
bir hikaye anlatmak gerektiğine inananlar
bir hikayeye inanmaya çalışanlardır elbette

seninle çıkmak ellerinle gözlerinle birlikte
sıcak birşeyler içmenin önemini
hiç bir şeye değiştirmeyen ikimizle birlikte
çıksak ve sarılsak birbirimize
yaşayabiliriz ve ölürüz belkide
ben elma soyarım tabancasız olarak
sen orda cuma günleri ve akşam dönüşü biri olarak

eve geldiğimi ve seni sevdiğimi anlatıyorum bana
sigara içerken Allahtan siliniyor bütün zamanlar
ocağın gazını açık bırakmayı unutmamı sağlıyor arkadaşlar
bir tane çiçek adı ezberleyememişim iyi ki
sonra senin sesinin askerleri açıyorlar cepheyi
bir umut kitaplığın önünde dikiliyor birden
ikimize bir ada buluyor ellerinin gemileri
bir sevinç oturuyor köşedeki koltukta
heyecandan bütün istanbula çay ısmarlamalar
ve bir heves su içmeye gidilince mutfaklara
oturma odalarına ve perdelere çok iyi bakıyorum
seni sevmelerin elverişliliği doldurunca evimi
yakıyorum bir sigara daha, alıyorum elime necatigili
bir balkona ne kadar ihtiyacım olduğunu seziyorum
gibi bir kitap vardı anlamak için bana
çocukları okuyorum gözlerinin sarrafıyla
sokaktan biri geçiyorsa hızlandırıyorum adımlarını
sen geçene kadar  göz kulak oluyorum hayata
orada olmadığım bir anda, orda olmadığın bir yerde
adınla başlayan bir fotoğraf bulup asıyorum duvara
alıp bunu ikinci sigaranın başlangıcı yaparak
senin uçakların uçmuyor anlatıyorum bunu bana

ellerinin ressamları çiziyorlar bir kaç ada
otururuz belki kirasız hayal meyal

sia chandelier

Benim için hayat, Kalbi kalpazanlıktan kırk sene yatmış çıkmış bir adamdı.

Aşkın kanununu tahsil etmiştim kalbimin en doğusunda
İçimde yağmur duasına çıkmış birkaç köy
Birkaç köy sular altında.
Kalbimin doğusu,
Her resme güneş çizen bir çocuktu. ...
Gam yükünün kervanları yürürdü dudaklarımda
Kavruk ve çatlaktı dudaklarımın toprakları.
Ölümün ötesinde bir köy vardı
Orda, uzakta, kalbimin en doğusunda
Şimdi bana yalnızca
Dertli türkülere duyduğum karşılıksız aşk kaldı.

Güzel beyaz bir tay doğururdu her sene hafızam
Yorgundu oysa
Durmadan, durmadan hatırlamaya koşmaktan.

Kalbimin doğusunda bir yalan dünya vardı.
Okyanusları mavi olmayan.
Benim için hayat,
Kalbi kalpazanlıktan kırk sene yatmış çıkmış bir adamdı.
Geçmişim acıyor şimdi, yalnız benim değil
Benim ülkemin geçmişi de acıyor mesela.
Bilirdim oysa ilk badem ağaçları çiçek açar baharda.
Bilirdim çiçek satan çingene kızlarını
Onlar bütün şimdileri, bütün zamanlara
Bir gül parasına satardı.
Oğlan kıza bir gül alsa
Bilirdim odur en kırmızı zaman.
Adına aşk diyorlardı
Kalbimin en doğusunda bir yalan dünya vardı.

Kim bir şairi kırsa
Şair gider uzun bir dizeyi kırar mesela
Bilirim kim dokunsa şiire
Eline bir kıymık saplanacak.
Bilirim kırılmış dizeleri tamir etmez zaman
Yorgunum oysa
Durmadan kendime bir tunç uyak aramaktan.

Aşkın kanununu tahsil etmiştim kalbimin en doğusunda
Boş salıncaklar gibi gıcırdayarak konuştum karanlıkla
Kediler gibi mırıldanarak.
Alkolden bir denize bıraktım kalbimi
Kırmızı bir sandal gibi,
Arka sokaklarda sarhoş konuştum karanlıkla.
Avuçlarımla konuştum,
Allah büyüktür diyen insanlar gibi.
Kedi dili bisküvilerinin bir pastayla konuşması gibi
Yumuşak ve kremalı konuştum onunla.
Baharda leylaklar açardı boynumda
Mor ve pembe konuştum karanlıkla
Gece açılıp gündüz kapanan bir parantezdim,
Sözler vardı içimde işe yaramayan
Sözlerle konuştum karanlıkla...
Önce söz yoktu kalbimin en doğusunda
Sözler...
Bir yağlı urgandı acıyı boğmaya yarayan.


-didemmadak-

"Aslında her şey zorunluluk" dedi Grauber yine acı acı. "Yani bizim yaptıklarımızın tümü demek istiyorum. Buna karşılık diğerlerinin yaptıklarına bu niteliği tanımıyoruz. Biz bir kenti bombaladığımızda bu, stratejik bir zorunluluktan ileri geliyor ama karşısı yaptı mı, bir suç oluyor."
REMARQUE

bizi karşıya geçir

bize çok acıyorlar burada
öyle açıktayız ki yaramız bile
başkasında sarılıyor, nafile saklanıyoruz...
düşkünlerin bizde bulduğu teselliye,
nereye gitsek şehir, kime gitsek
bir uzaklık kalıyor kendimize

iplerini bir çözsen boşluğumuza
bak nasıl sınırlarımız karışır gibi
değişir gibi kokularımız kim elma
kim ağır hasta ve kim aklının
bir kıyısından bir kıyısına
ve sarsıla sarsıla kendi kayığında

sonra aklım, tam ortadan ikiye
bir elma: bahçeleri karşı karşıya
birinde sen diğerinde yumuşak
ey aklım, elma desem de çıkma!
ey üzerinde güneşleri barıştıran çıplaklık
benim böyle yarım ve kokusundan uzak
kaldığım aklım senin bahçelerinde

sen olmalıymışım ben, daha çok
olmak için, ödemek için borcunu
geleceğe, iplerimi çöz, açılsın yelkeni
aklımın, rüzgar var içimde, iplerimi çöz,
ne kadar çok açılsak birbirimizden
o kadar bağlanırız, iplerimi çöz!

senin kayığın daha gider gelir
yükü ne eski şarap ne kara zeytin
ne yalandaki lezzeti kıskanan incir
bahçemize hayalden düştüğü için
ağır elma kayığına yük olur
bizi karşıya geçir, söz dolu

kayığını çağırdın geldik, haz dolu
bahçeni dağıttın geldik, göç dolu
dilini aldattın geldik, iz dolu
rüyalarında beyazların gözü var

bizi karşıya geçir
bu bahçesi dağılmış
elmanın cinnetidir
bizi kayığına alma
senden karşıya geçir!


-haydarergülen-